Ooit heb ik een Engelsman gekend die bassaxofoons verzamelde. Bassaxofoons zijn de mammoeten van de sax-familie. In de koffer van een bassax kan een modaal gezin ruim wonen. Toch had deze man er veertien verzameld. Ik kwam hem op een dag tegen op een muziekmarkt, waar hij furieus aan het bieden was op een Selmer uit 1920. Toen ik vroeg of hij aan veertien van die dingen niet genoeg had, zei hij hoofdschuddend: My dear boy. A man can never own too many bassaxofoons. Nu hier in de buurt zojuist de vijfde delicatessenzaak is geopend, begin ik te begrijpen wat hij bedoelde. Ik woon in de buurt van de Haarlemmerstraat in Amsterdam, een straat die een aantal jaar geleden vooral bekend stond om het enorme aanbod van wiet, maar tegenwoordig zijn er de fijnste exotische vleeswaren, kazen, olijfolie en broodsoorten te koop. Aan het eind van de straat, bij het Haarlemmerplein bevindt zich de koffiewinkel annex bakkerij Mediterranne, die de beste croissants van de stad bakt. Op nummer 108 zit de superdeluxe broodwinkel Crust and Crumbs. Ertegenover:twee van de gespecialiseerde eetwinkels die de straat inmiddels rijk is: Casa Bocage, met Prtugese specialiteiten(nr 111) en traiteur en delicatessenzaak Caulils (nr 115). En dan zijn we nog maar op de helft. Het fijne van zoveel spannende eetwinkels zo dicht bij elkaar is dat je ze gemakkelijk kan uitspelen. Zo vertelde ik de eigenaar van Caulils dat ik bij zijn buurman zulke heerlijke Portugese kaas gegeten had.’Dan moet je deze lasagna eens proberen’ riep hij, en zo kwam ik aan dit recept. Geeft u niet toe aan de verleiding om dit te maken met het restje goudse dat in de koelkast ligt te zieltogen. Simpele maar verfijnde recepten als dit werken alleen als u de beste ingredienten gebruikt. Dus: Echte Parmezaan en echte mozzarella, als het kan van de buffel. Caccioricotta is een hard Italiaans kaasje (niet te verwarren met ‘zachte’ ricotta) dat in Nederland, behalve bij Caulils, bijna niet te krijgen is. In plaats daarvan kunt u bijvoorbeeld jonge, niet zoute pecorino gebruiken, of jonge geitenkaas (géén feta). Zet een grote pan water op met een schep zout. Kook hierin de lasagnevellen één voor één (anders plakken ze aan elkaar). Snij de venkel in dunne plakken en snij het hart eruit. Ongeveer 4 minuten blancheren in gezouten water. Leg de tomaat in het kokende water. Haal hem er binnen een paar seconden weer uit, als zijn velletje gebarsten is. Ontvel hem en haal de pitjes eruit. Rasp in een ovenschaaltje (grof) een laag caccioricotta (of vervangende kaas). Leg hier één of twee voorgekookte lasagnevellen overheen. Hierover een laag van de in stukjes gesneden gepelde tomaat (met het sap). Rasp hier een laag Parmigiano Reggiano overheen. Vervolgens weer lasagnevellen. Hierop de plakjes venkel. Als laatste een laagje in plakken gesneden mozzarella. Ongeveer 25 minuten op 180 graden in een voorverwarmde oven. Volgende week meer afgetroffelde recepten uit de Haarlemmerstraat.